Skip to content

Artykuły - 5. page

Co Ty wiesz o polskiej kinematografii?

Zawsze za historią opowiedzianą w filmie kryje się druga – historia samego filmu. A kto nie lubi się w nią zagłębić?  Sceny nieudane i wycięte, aktorzy zapominający tekstu i ich kiepskie, ale śmieszne improwizacje, anegdoty i plotki z planu. Każda produkcja kryje takie „smaczki”, a polska kinematografia jest ich pełna… Continue reading

Kino polskie na emigracji podczas II wojny światowej

II wojna światowa przyniosła zastój w kinematografii, a największy w Polsce. Nasz kraj utracił przecież na ten okres byt państwowy. A jednak realizowano wówczas filmy polskie w różnych miejscach i okolicznościach, czynne były kina, działali filmowcy[1].Wybuch wojny stawia wyraźną cezurę między polską kinematografią przedwojenną  a dramatycznymi losami filmu polskiego w latach II wojny światowej[2]. Continue reading

Bond pali się ze wstydu, czyli o prawdziwych asach brytyjskiego wywiadu

10 sierpnia 1909 rok. Pewien komandor porucznik marynarki wojennej szykuje się do zasłużonej emerytury, gdy otrzymuje list z ciekawą propozycją pracy. Tak rozpoczyna się nowy rozdział w jego karierze i otwiera nową kartę w historii brytyjskiego wywiadu. Sieć wyspecjalizowanych agentów, fałszywe tożsamości, przebrania i pseudonimy, tajne hasła i szyfry, tajemniczy Szef, międzynarodowe spiski i zakulisowe zmagania, zdrajcy, szpiedzy, kurierzy, informatorzy, a do tego tajna broń Churchilla. Brzmi jak fabuła kolejnego filmu o agencie 007? Nic bardziej mylnego. To historia najprawdziwszych agentów w służbie Jej Królewskiej Mości. Continue reading

Polskie kino w czasach II wojny światowej

II wojna światowa przyczyniła się do przerwy w życiu każdego Polka. To ona zabrała wielu dzieciństwo, młodość, a znacznej części –  życie. Okres krwawych wydarzeń roku 1939 r. przyczynił się do zatrzymania rozwoju państwa. Został zatrzymany rozwój gospodarczy, polityczny, kulturalny. Niezwykle trudny czas dla społeczeństwa polskiego przerwał także rozwój kinematografii. Jednak prace filmowców nie ustały… Continue reading

Psychopaci – magnaci, czyli koryfeusze okrucieństwa w XVIII-wiecznej Rzeczypospolitej

Janusz Tazbir, znakomity historyk epoki nowożytnej, pisał niegdyś że: „inna była bowiem skala okrucieństwa na tak zawsze niespokojnej Ukrainie, inna zaś w Wielkopolsce czy Prusach Królewskich, odmienna wreszcie na Podkarpaciu lub na stałych szlakach przemarszu czambułów tatarskich”. Niemniej jednak na każdym z wyżej wymienionych obszarów występowały jednostki na tyle specyficzne, by można je nazwać koryfeuszami okrucieństwa lub po prostu psychopatami. Często bywało tak, że najbardziej okrutni byli ci najbogatsi, ci którzy mogli sobie na to pozwolić, za nic mając sądy i trybunały. Lista takich osób jest niezwykle długa, dlatego też pozwolę sobie przytoczyć tylko kilka „wybitnych” postaci, które przeszły do historii jako bezwzględne i mające skłonności do zadawania cierpień innym. Continue reading

Zabobon w życiu przestępcy

Któż z nas nie drży na myśl o piątku 13-tego, czarnym kocie przechodzącym przez ulicę czy rozbitym lustrze? Jak na XXI wiek jesteśmy nadal bardzo przesądni. A przecież zabobony i czary powszechnie uznaje się za domenę ludów pierwotnych. Jednak nieraz jedni ludzie mieli swoje własne „praktyki”. Niejednokrotnie każda grupa społeczna czy zawodowa miała lub nadal ma swoje charakterystyczne wierzenia. Niezwykle ciekawie na tym tle prezentują się zabobony panujące wśród przestępców.
Continue reading

Ostatnie dzieło Leonarda da Vinci

 Gdy Leonardo da Vinci umierał, jego pozycja była żałośnie niska, biorąc pod uwagę lata jego świetności. Według jednego z jego pierwszych biografów – anonima – miał on tylko trzy ze swoich obrazów. Były to: „Mona Lisa”, „Dziewica z Dzieciątkiem i św. Anną” oraz „Jan Chrzciciel”. Ten ostatni uznawano również za ostatni obraz okresu rzymskiego Leonarda (1509-1516) oraz ostatni obraz artysty.
Continue reading