Skip to content

Polecane - 2. page

Karta 77

Ruch opozycyjny w Czechosłowacji po wydarzeniach Praskiej Wiosny – część I

W świetle badań i ustaleń politologicznych ruchy opozycyjne dążą przede wszystkim do zmiany dotychczasowego ustroju  niedemokratycznego w demokratyczny. Aby osiągnąć ten cel, podejmują działania, które podważają autorytet władz, m. in. organizują strajki, rozpowszechniają nielegalną prasę[1]. W Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej oraz innych komunistycznych państwach nie możemy mówić o istnieniu opozycji politycznej nielegalnej – co najwyżej opozycji nieuznanej albo nielegalizowanej, gdyż  de iure jej funkcjonowanie nie było zakazane. Mimo to rzadko kiedy  uzyskiwało akceptację ze strony aparatu władzy[2].
Continue reading

dawid

„Dawid, król Izraela” S. McKenzie [recenzja]

Jedno spojrzenie na okładkę i cóż, niewątpliwie jest to piękny obraz. Przedstawia brodatego króla Dawida, dzierżącego lirę i wznoszącego oczy ku niebu. Surowe oblicze, królewskie szaty, posiwiałe włosy i broda, bogata kolorystyka, miękka kreska – takie imponujące oprawy są już chyba znakiem firmowym Wydawnictwa Poznańskiego. Continue reading

Wezmiemy.ze.soba.dzieci

„Weźmiemy ze sobą dzieci. Ostatnie lata życia rodziny Goebbelsów” P. Fohrmann [recenzja]

Po raz pierwszy na rynku wydawniczym ukazała się tak obszerna relacja dotycząca prywatnego życia Magdy i Josepha Goebbelsów. Wszystko za sprawą Kathe Hubner, która była guwernantką dzieci Goebbelsów. Petra Fohrmann w książce „Weźmiemy ze sobą dzieci. Ostatnie lata życia rodziny Goebbelsów” pokazuje nam rodzinną historię ministra Trzeciej Rzeszy „od kuchni”. Continue reading

konwicki

„Pamiętam, że było gorąco”. Rozmowa z Tadeuszem Konwickim – K. Bielas, J. Szczerba [recenzja]

Paradoksalnie reżyser to osoba, z którą rzadko kojarzy się film. Jeżeli nie jest to jeden z twórców-celebrytów lub narodowa duma kinematografii, częściej kojarzymy ich filmy po odtwórcach głównych ról aniżeli po samym autorze. Czy przekleństwem zatem nie stanowi fakt, że jego dzieło często w świadomości ogółu to twór aktorów? Czy reżyserowi nie przeszkadza, że często jest anonimowy, nierozpoznawalny w tłumie? Continue reading

55118f3a12eb4

„Ferwor. Życie Aliny Szapocznikow” M. Beylin [recenzja]

Alina Szapocznikow – artystka, którą albo się uwielbia, albo nie trawi, jednak nie sposób odmówić jej siły i charyzmy, z jaką brnęła przez częściej niełaskawy dla niej los. Marek Beylin nie mógł chyba wybrać trafniejszego określenia dla biografii rzeźbiarki. Ferwor – to doskonałe słowo dla pędu i zapalczywości, z jakim żyła i tworzyła jedna z najpiękniejszych artystek powojennej Polski, w której kochała się połowa artystycznej Warszawy. Continue reading

slynni-playboye-prl-b-iext28801381

„Słynni playboye PRL” I. Kienzler [recenzja]

Iwona Kienzler jest autorką ponad osiemdziesięciu książek, publikacji z zakresu historii oraz leksykonów i słowników. Jej wielką pasją jest historia, a zwłaszcza rola kobiet oraz ich często zapomniany i niedoceniony wpływ na losy i decyzje mężczyzn rządzących państwem oraz będących wpływowymi politykami lub mężami stanu. Napisała m. in. takie dzieła jak: „Kobiety w życiu Marszałka Piłsudskiego”, „Nałkowska i jej mężczyźni:”, „Maria Konopnicka. Rozwydrzona bezbożnica.” i wiele innych. Continue reading

d497e73d56f31222b018ac71abea675e_full

„Gaudi. Geniusz z Barcelony” G. van Hensbergen [recenzja]

Rokrocznie miliony turystów odwiedzają Barcelonę, aby zobaczyć kilka stałych miejsc turystycznych tego miasta: Park Güell, Casa Milà i naturalnie katedrę Sagrada Família. Nie chcę bynajmniej ganić takiego turystycznego owczego pędu, przeciwnie te miejsca zachwycają już od kilku dekad swoją klasą, urokiem, niesamowitym pięknem. Fakt ten nie może dziwić, gdyż w końcu stworzył je jedyny i niepowtarzalny geniusz z Barcelony. Continue reading