Skip to content

Karta 77

Karta 77

Ruch opozycyjny w Czechosłowacji po wydarzeniach Praskiej Wiosny – część I

W świetle badań i ustaleń politologicznych ruchy opozycyjne dążą przede wszystkim do zmiany dotychczasowego ustroju  niedemokratycznego w demokratyczny. Aby osiągnąć ten cel, podejmują działania, które podważają autorytet władz, m. in. organizują strajki, rozpowszechniają nielegalną prasę[1]. W Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej oraz innych komunistycznych państwach nie możemy mówić o istnieniu opozycji politycznej nielegalnej – co najwyżej opozycji nieuznanej albo nielegalizowanej, gdyż  de iure jej funkcjonowanie nie było zakazane. Mimo to rzadko kiedy  uzyskiwało akceptację ze strony aparatu władzy[2].
Continue reading