Skip to content

wydawnictwo Aletheia

„Religia bez Boga” R. Dworkin [recenzja]

„Religia bez Boga” Ronalda Dworkina jest ostatnim dziełem tego autora. Praca stanowi cykl wykładów wygłoszonych przez autora tuż przed śmiercią, a których nie zdążył dokończyć. Znamienne jest to, że Dworkin tak jak Platon na końcu swojego życia (nie będąc jednak świadomym jego kresu) zajmuje się rzeczami ostatecznymi.
Continue reading

„Kultura a śmierć Boga” T. Eagleton [recenzja]

Od czasów Nietschego „śmierć Boga” stała się hasłem, którym posługują się ludzie na całym świecie w najróżniejszych konotacjach. Nie wszyscy jednak rozumieją zarówno je samo, jak też to, co spowodowało, że myśl niemieckiego filozofa zostało sprowadzona do pustego sloganu, który nie niesie za sobą żadnej merytorycznej, a już na pewno zamierzonej przez filozofa treści.
Continue reading

„Zmierzch Zachodu” O. Spengler [recenzja]

„Zmierzch Zachodu” Oswalda Spenglera jest pomnikowym dziełem zachodniej kultury. Tak przynajmniej się uznaje. W momencie jednak kiedy coś stanie się pomnikiem, zaraz przekształca się w totem. Dlatego niniejsza recenzja będzie raczej propozycją do złamania klanowych reguł nieczytania Spenglera. Przecież w książce danego filozofa najważniejsza jest, w moim przekonaniu, to co on  chce nam powiedzieć o swoim świecie.
Continue reading

„Obraz ludów bałkańskiego wybrzeża Adriatyku we Francji epoki Oświecenia” W. Sajkowski [recenzja]

 Debiuty, jak to debiuty, jedne są mniej, inne bardziej udane. Do monograficznego debiutu dra Wojciecha Sajkowskiego absolwenta Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, podszedłem z dużym dystansem. Francuzi opowiadający o wybrzeżu adriatyckim w epoce oświecenia? Temat, nawet jak dla miłośnika historii Półwyspu Bałkańskiego niezwykle egzotyczny. Continue reading

„Berlińskie dzieciństwo na przełomie wieków” Walter Benjamin [recenzja]

Wspomnienia są niezwykle inspirującymi źródłami historycznymi, szczególnie z punktu widzenia intelektualistów, którzy dostarczali nam zwykle wielu ważnych spostrzeżeń o epoce, kulturze, ludziach. Tym istotniejsze są wspomnienia intelektualistów niemieckich, będących świadkami upadku jednego nacjonalizmu, traumy powojennej, liberalizacji systemu Republiki Weimarskiej zarazem, wzrostu kolejnej fali nacjonalizmu. Była to jedna z przyczyn, dlaczego wiek XX nazwano wiekiem „skrajności”. Continue reading